Mijn ‘lifechanging’ beslissing

Body
Over mijn vermageringsoperatie de Duodenal Switch via mindbodylife.nl

Over mijn vermageringsoperatie en hoe ik er toe gekomen ben

Vandaag hoorde ik dat een kennis een vermageringsoperatie gaat krijgen, en wel een sleeve.
Ik weet van haar dat zij hier al jaren mee bezig is en dat het nu eindelijk gaat gebeuren.

 

Dit deed me beseffen dat ik nog steeds een blogpost zou schrijven over mijn vermageringsoperatie. En hoe ik tot deze beslissing kwam.

 

Ik ben mijn hele leven te dik geweest en was altijd in gevecht met mijn gewicht. Dieet na dieet probeerde ik uit. En vaak hielp het! Maar het was altijd van korte duur.
Door de jaren heen werd ik steeds dikker en dikker. Op een gegeven moment woog ik 120 kilo bij een lengte van 1.70 meter. (Lees hier ‘mijn strijd tegen overgewicht’)

 

Ik had zo genoeg van het altijd maar afvallen en weer aankomen.En altijd met je gewicht bezig zijn, dat ik me ben gaan verdiepen in vermageringsoperaties. Ik heb zo’n beetje alles wat ik destijds kon vinden hierover, gelezen. Dit was in 2004.

 

In eerste instantie dacht ik aan een maagband. Maar ik las hier een aantal verhalen over die niet zo positief waren. Mensen kwamen weer aan, of moesten constant overgeven. Ik las over complicaties zoals een maagperforatie. Dus dit alles schikte me af.

 

Toen las ik dat er ook een gastric bypass bestond en dat die operatie in veel gevallen heel effectief was en is. Dus ging ik daar verder op zoeken.

 

Destijds bestond er een WLS forum (WLS=weight loss surgery) waar ik lid van werd en daar haalde ik veel informatie vandaan van mensen die de operatie al gehad hadden.
Daar las ik ook over een operatie die de Duodenal Switch heette. Door die operatie zou je nog meer afvallen dan met een gastric bypass.

 

En afvallen dat wilde ik. Het kon me niet meer schelen wat de risico’s waren (en risico’s waren er zeker). Ik wilde alleen nog maar afvallen en weer in de spiegel durven kijken. Bovenal wilde ik dat het gewichtsverlies blijvend zou zijn. En voor zover ik toen kon inschatten zou dat met de Duodenal Switch zo zijn.

 

Maar…. denk niet dat ik deze beslissing licht genomen heb. Ik heb werkelijk alles geprobeerd om het op eigen kracht te doen. En ik faalde keer op keer.
Ik heb gedegen onderzoek gedaan naar de voor en nadelen van de verschillende soorten vermageringsoperaties.
En last but not least ik heb er wel degelijk lang over nagedacht voor dat ik deze beslissing nam. Want ik zeg nou wel zo stoer dat de riscico’s me niet meer konden schelen, maar dat is niet helemaal waar. Eén van de riscico’s was overlijden op de operatietafel. Dit ook omdat obesitas een verhoogd riscico met zich meebrengt hierop. En dood gaan dat wilde ik niet!

 

Er was nog een obstakel, geld! Want wie ging dat betalen?
Het was moeilijk om het vergoed te krijgen van de verzekering, las ik. En bovendien moest deze operatie in het buitenland uitgevoerd worden want hij werd toen in Nederland nauwelijks uitgevoerd.

 

Naar België voor een vermageringsoperatie

Ik vond uit dat een dokter in België een expert is op dit gebied, en deze en andere vermageringsoperaties al heel vaak uitgevoerd had. Dus ik heb de stoute schoenen aangetrokken en een consult aangevraagd.

 

In het voorjaar van 2004 kon ik op consult komen in België. Ik vond het allemaal super spannend en was bang dat hij mij een andere operatie zou willen geven, en niet de Duodenal Switch. Of dat hij mij helemaal niet zou willen opereren want ik liep al jaren bij een psycholoog en een psychiater.

 

Wel had ik een brief van mijn psycholoog meegekregen waarin stond dat hij helemaal achter deze operatie kon staan. En dat hij inschatte dat dit mij psychisch alleen maar vooruit zou helpen.

 

Ik had mij voor niks zorgen gemaakt want toen ik het consult had, heb ik de brief laten lezen en toen was dat gedeelte gewoon in orde. Ik heb begrepen dat hier tegenwoordig veel strenger naar gekeken wordt. Ik werd gewogen en de verschillende soorten operaties werden besproken.
Om een lang verhaal kort te maken: ik kon de operatie krijgen die ik wilde, de Duodenal Switch. Alleen ik moest een machtiging krijgen van de ziektekostenverzekeraar want ik kon deze dure vermageringsoperatie echt niet zelf betalen.

 

Ik heb toen een uitgebreide brief geschreven aan mijn verzekeraar en deze heb ik samen met de brief van de Belgische dokter en de brief van mijn psycholoog opgestuurd.

 

Het wonder geschiede, ik kreeg het vergoed. Er kon een operatie datum gepland worden. En begin juli van 2004 ben ik geopereerd. Al met al heb ik vijf dagen in het ziekenhuis gelegen en daarna kon mijn ‘nieuwe leven’ beginnen.

 

Ik zal jullie een andere keer vertellen hoe het is gegaan met afvallen na de operatie. Want ook dat was geen makkelijke weg, zoals je misschien zou denken.

Ook zal ik een keer een blogpost wijden aan de verschillende soorten vermageringsoperaties.

Previous Story
Next Story

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply