Mijn re-integratietraject kan beginnen!

Life
Mijn re-integratietraject gaat beginnen

 

Yay! Mijn re-integratietraject kan eindelijk starten.
Maanden en maanden heb ik op het UWV gewacht. Ze zijn het plan wat geschreven is door mijn trajectbegeleider een aantal keren kwijtgeraakt. Maar nu is het eindelijk gelukt! Ik heb toestemming gekregen voor het plan.

 

Ik ben al in november van vorig jaar bij het UWV geweest voor een gesprek. En nu bijna 5 maanden later is de kogel dan eindelijk door de kerk. Ik snap er werkelijk niets van waarom dat allemaal zo lang moet duren. Maar dat moet ik dan maar voor lief nemen.

 

Gisteren werd ik gebeld door mijn trajectbegeleidster dat ik kon starten met een assessment.
Ik neem aan dat ze dan gaan kijken waar mijn beperkingen liggen maar ook naar wat mijn kwaliteiten zijn. En naar welk werk daar bij past en aan welke voorwaarden voldaan moet worden.

 

Heel spannend vind ik het allemaal! Eindelijk, de eerste stap op weg naar betaald werk.
Over twee weken heb ik een afspraak staan voor het assessment. Ik ga er samen met mijn man naar toe, want hij mag dan ook komen voor een assessment, bij iemand anders van hetzelfde bureau.

 

We willen beide heel graag werken in een betaalde baan. Want werken doen we eigenlijk al, maar allebei onbetaald. Het lijkt me geweldig om eindelijk van die uitkering af te zijn, en voor jezelf te kunnen zorgen, qua geld.

 

Nu moeten we natuurlijk nog zien of wij ooit een baan gaan krijgen, want we zijn beide autistisch en hebben dus een soort van beperking. Verder hebben we natuurlijk géén mooi CV dat we kunnen laten zien. Maar de wil om te werken is er!

 

Dat lijkt me trouwens heel moeilijk! Want hoe ga je verklaren waarom je al die jaren geen betaald werk hebt gehad. Wat zeg je dan? Is je autisme iets wat je aan een toekomstig werkgever verteld?
Ik denk dat het toch ter sprake moet worden gebracht omdat ik wel enige beperkingen heb. Zo kan ik niet werken in een al te drukke en luidruchtige omgeving vanwege overprikkeling. En op sociaal gebied ben ik ook geen uitblinker. Maar daar staat tegenover dat ik graag wil werken, precies ben, punctueel, creatief, mijn uiterste best zal doen, etc.

 

En volgens mij is het ook zo dat er een aantal regelingen zijn rondom re-integratie waardoor een werkgever een stuk minder risico loopt en waardoor ik misschien een goedkopere kracht ben. Maar daar moet ik me allemaal nog in verdiepen. Mijn trajectbegeleidster zal dat allemaal ook wel weten.

 

Maar ik loop natuurlijk erg op de zaken vooruit. Eerst het assessment afwachten en daarna misschien nog een cursus of kortdurende opleiding doorlopen, zodat ik meer kans maak op de arbeidsmarkt.

 
Ik geloof dat ik een ongelooflijk ongeduldig mens ben op dit moment. Want ik wil heel graag beginnen aan mijn re-integratietraject. Ik zie dit echt als een volgende stap naar een andere toekomst.
Een paar jaar geleden dacht ik nog dat ik nooit betaald werk zou kunnen doen. En nu ben ik er naar mijn mening best wel klaar voor. Dus heb ik me toch behoorlijk ontwikkeld in die paar jaar.

 

Ik heb het aantal dagdelen dat ik werk opgebouwd tot nu 7 dagdelen. En ik heb op mijn werk steeds meer verantwoordelijkheid gekregen. Ook is het zo dat ik steeds meer opdrachten krijg. En qua vaardigheden ben ik natuurlijk ook vooruitgegaan. Ik heb meer kennis opgedaan. Plus ik voel mij ook een stuk zelfverzekerder dan een aantal jaren geleden.
Kortom mijn re-integratietraject kan beginnen!

Previous Story
Next Story

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply