Tora, mijn mooie meisje

Life, Mind

Als je ooit een hond hebt gehad dan weet je ook wat het is om haar of hem te verliezen.
Tora was een italiaans windhondje en de liefste hond van de wereld. Ze was niet alleen mijn hond maar ook mijn kindje.

Een hele drukke hond, alhoewel ze natuurlijk ook veel sliep. Maar op zijn minst één keer in het uur kwam ze naar je toe en ging ze op je schoot staan springen. Dus ze was behoorlijk aanwezig en die aanwezigheid mis ik zo.

Ik mis het gespring en de drukte, ik mis haar gelik in mijn gezicht (alhoewel ik dat eigenlijk maar vies vond). Ook mis ik het contactliggen wat Tora deed, ze wou het liefst de hele dag tegen iemand aan liggen. Ik mis haar mooie ogen en haar enthousiasme en zo kan ik nog wel even door gaan. Kortom ik mis mijn meisje tora.

Ze is al in augustus overleden maar nog elke dag ben ik bijna in tranen als ik aan haar denk. Het is een rouwproces waar je doorheen moet en wat ik waarschijnlijk heb uitgesteld door onze verhuizing die ongeveer tegelijkertijd plaatsvond.

Tora werd van de ene op de andere dag ziek, ernstig ziek. Hoge koorts, kon opeens niet meer lopen en droogde uit. Ze knapte niet op van de injecties die ze van de dierenarts kreeg terwijl dat wel had gemoeten. Binnen drie dagen hebben we moeten beslissen om haar in te laten slapen. En dat was de moeilijkste beslissing van mijn leven. Want wie wil haar kindje nu kwijt.

Het is gebeurd en soms heb ik spijt van die beslissing want wát als ze beter had kunnen worden. Wát als ik nog even het weekend had afgewacht…. Ik zal het nooit weten. En ik moet leven met onze beslissing.

Natuurlijk was Tora al veertien jaar en heeft ze een mooi leven gehad. Dat is wat de mensen tegen me zeggen als ik het er over heb. En dat is ook zo, maar toch…
Afscheid nemen is moeilijk.

Lily, mijn andere hond!

We hebben nog een hond haar naam is Lily en ook Lily is de liefste hond van de wereld. Maar zó anders dan Tora! Lily ligt het liefst hele dagen onder een kleedje en haar zie je dan soms de halve dag niet terug.Niks contactliggen, Lily ligt alléén. Je merkt soms niet dat je een hond hebt. Maar Lily knuffelt graag en dat deed Tora een stuk minder. Lily wil niet aan je mond likken zoals zoveel honden (en zoals Tora deed) maar Lily wil in je neus likken (een vreemde afwijking). Wel is Lily ook een beetje een angstige hond, net zoals Tora was. Dat zal wel aan mij liggen, want ik ben altijd bang dat er wat gebeurt.

Lily en Tora allebei de liefste hond van de wereld. Beide echte persoonlijkheden en beide heel speciaal op hun eigen manier.

 

Vandaag las ik deze quote:

I hide my tears when i say your name, but the pain in my heart is stil the same. Although i smile & seem carefree, there is no one who misses you more than me.

En zo is het!

Kennen jullie nog uitspraken of gedichten die met verlies te maken hebben? En welk huisdier mis jij?

Previous Story
Next Story

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply